!! हृदयस्पर्शी !!

“कोल्हापूर ते बिहार एक अनोखा प्रवास” महाराष्ट्राची वस्त्रनगरी आणि manchestar नगरी म्हणून ओळखल्या जाणाऱ्या ‘इचलकरंजी’ सारख्या छोट्या शहरातून अभिजित एम.के.सी.एल. मध्ये साधारण १.५ वर्ष काम केल्यानंतर आपल्या करियर मध्ये काहीतरी नवीन करण्याच्या उद्देशाने पहिल्यांदाच एका अनोळखी प्रदेशात आणि घरापासून जवळ जवळ २००० कि. मी. दूर अनेक स्वप्ने उराशी बाळगून बिहार या राज्यात पटना साठी जाण्यास ८ ऑगस्ट २०१६ रोजी सहकार्यांसह निघाला (अर्थातच एम.के.सी.एल. मध्येच कार्यरत राहून). गाठीशी बँकिंग क्षेत्राचा आणि मार्केटिंग क्षेत्राचा जेम तेम २ वर्षाचा अनुभव. पहिल्यांदा बिहार मध्ये आल्या नंतर त्याला मनामध्ये किंचित हि वाटत न्हवते कि इतक्या मोठ्या जबाबदाऱ्या स्वीकारून काम कराव लागेल.मनामध्ये फक्त काहीतरी वेगळ करायचं,पैसा मिळवायचा,आणि स्वतःची आणि कुटुंबाची स्वप्ने पूर्ण करायची हाच विचार (त्याच्या मनात हि कधी हा विचार आला न्हवता कि तो बिहार सारख्या इतक्या दूर राज्यात कुटुंब घेवून राहील). अखेर मनाची तयारी करून अभिजित रेल्वे ने बिहार ला जाण्यासाठी निघाला.प्रवास करत असताना बिहार राज्य आणि तेथील लोकांबद्दल अनेक स...

 बबन उर्फ बब्या..... इचलकरंजी मध्ये राहणाऱ्या बहुतेक जणांना बब्या हे नाव माहित नाही असं शक्यच नसेल.  आमच्या बालपणापासून नेहमी आठवणीत राहील असा एक अवलिया. मला आठवतं लहान मुलांनी काही आगाऊपणा केला तर बहुतेक मुलांची आई म्हणायची गप्प बस नाहीतर बब्याला बोलवीन. गल्लीच्या कोपऱ्याला एक व्यक्ती हाफ चड्डी आणि खांद्याला भंडार्‍याची पिशवी फक्त पाहिली की सर्व मुले आपापल्या घरात पळून जायचे किंवा लपून बसायचे ती व्यक्ती म्हणजेच बब्या. बब्याला कुणी देव माणूस म्हणे कुणी देव मामा म्हणे किंवा कोणी बब्या म्हणून बोलवत. घरोघरी भिक्षा मागून उदरनिर्वाह करणारा हा सर्वांचा लाडका बब्या. भिक्षा मागत असताना ती सुपातुनच आणि स्त्रीने डोक्यावर पदर घेतलाच पाहिजे हा बाब्याचा कटाक्ष. प्रत्येक स्त्रीला ताई आणि आई असे म्हणून बोलवणारा आणि प्रत्येक स्त्रीला आग्रहाने विचारणारा कि ताई तुला नवरा त्रास तर देत नाही ना?. काही त्रास असेल तर मी सांभाळतो तुला अस म्हणून गरीब असला तरी मनाची श्रीमंती दाखवणारा श्रीमंत माणूस. कोणी त्याला त्रास दिला तर स्वतःलाच त्रास करून घेवून तोंडावर हात मारून घेणारा पण कुणाला काही न म्हणता आपल्...

रिक्षावाला वेळ रात्रीची १०:३०-११:०० ची होती मी माझी पत्नी आणि आई. माझ्या पप्पांना दानापूर पुणे ट्रेन मध्ये बसवण्यासाठी दानापूर जंक्शन ला गेलो होतो.तेथून परत घरी निघाल्यावर आम्हाला हरताली मोड पर्यंत गाडी मिळाली (जे आमच्या रूम पासून साधारण २-३ किलोमीटर आहे). रात्रीची वेळ असल्यामुळे तिथून पुढे जाण्या साठी आम्हाला गाडी तर मिळणार न्हवती (नेहमीप्रमाणे) मग सहज रस्त्याच्या कडेला लक्ष गेले तिथे एक सायकल रिक्षा दिसली आणि त्यात एक ६५-७० वर्षाचा वृद्ध झोपला होता.मग त्या आजोबांना विचारलं मोंटेसरी गली चलोगे?.लगेच तो हो म्हणाला, मी विचारलं कितना पिसा लोगे. भैय्या ३० रुपिया होगा (त्याच्या डोळ्यात एक कमालीचा आनंद आणि आशा दिसत होती). आम्ही तिघे मी माझी पत्नी आणि आई त्या सायकल रिक्षात बसलो आणि   तो वृद्ध ती सायकल ओढू लागला.माझी पत्नी आणि आई पहिल्यांदाच रिक्ष्यामध्ये बसल्यामुळे त्यांना कमालीच कुतूहल वाटत होत (हि रिक्षा म्हणजे पेट्रोल किवा डीझेल वरील नाही पूर्ण पने माणसाच्या कष्टावर चालणारी हि रिक्षा जो तो वृद्ध त्याच्या पायाने चालवत होता). थंडीचे दिवस असल्यामुळे आम्ही तिघेही स्वेटर वैगेरे...

! तुझे हास्य ! तुझे निखळ हास्य जणू चंद्र आणि चांदणे  तुझ्याच नावे धडधडतात हृदह्याची स्पंदने  तुझे डोळे जणू मोतीयांचाच भास  तुलाच स्मरतो देहातलाही श्वास  तुज्याच सोबतीने देईन संकटांना मात  जन्मोजन्मी अशीच मला देशील का तू साथ  देशील का तू साथ .............. -- कवी -- अभिजित निंबाळकर 

नजर आहे फक्त आज निरभ्र या गगनी  बरस कि रे तू जरा मुक्त या अंगणी  कुठे होवुनी बसला आहेस तू लुप्त  धरणी ला कवेत घेवूनी कर जरा तृप्त  प्रत्येक जीव आज सोसतोय त्रास  वरुणराजा तुझीच आता लागलीये आस  लागलीये आस .................... -- कवी -- अभिजित निंबाळकर 

“अंतर” हि गोष्ट मी स्वतः पाहिलेला माझा अनुभव आहे.आमचे ट्रान्स्फर झाल्यामुळे आम्ही १८ लोक बिहार मधील पटना या शहरात नोकरी साठी आलो होतो. तसा बिहार हा प्रदेश आमच्यासाठी पूर्णपणे नवीन आणि खूप वेगळ्या संस्कृतीचा प्रदेश (आम्ही महाराष्ट्र सारख्या सधन भागातून आल्यामुळे आम्हाला बिहार खूप वेगळ वाटल होत). सर्वात नवीन अनुभव म्हणजे आयुष्यात पहिल्यांदा मी ट्रेन चा इतका दूरचा प्रवास केला होता (जवळ जवळ २००० किमी तो हि सर्व सुविधांयुक्त मुंबई ते पटना सुविधा एक्स्प्रेस या ट्रेन ने).तर पटना मध्ये सुरवातीच्या कळत आम्ही सर्वजन खूप फिरायचो (सगळ्यात जास्त आम्हाला फिराव लागल ते जेवणासाठी कारण आम्हाला महाराष्ट्रीयन जेवणाची सवय होती.अनेक हॉटेल मध्ये फिरत असताना आम्हाला खूप वेगवेगळे आणि मजेशीर अनुभव आले ते मी माझ्या पुढच्या लेखात लिहीन). तर आता मूळ गोष्टी वर येवूया आम्ही पटना मधील बोरिंग रोड या ठिकाणी राहतो त्यामुळे बोरिंग रोड ला असणार्या V Mart या मॉल मध्ये नेहमी फिरायला जायचो.असेच एकदा आम्ही ४-५ लोक रविवारी संध्याकाळच्या वेळेला मॉल मध्ये गेलो.थोडीफार खरेदी केली (सवयीप्रमाणे फक्त फिरण्यासाठी गेलो ह...

शेतकरी म्हणजे खरच का हो बळीराजा ?..... शेतकरी म्हणजे खरच का हो बळीराजा  का मिळतिये त्याला विनाकारण सजा  त्याचाच गहू आज गोदामात किडतो  प्रत्येकजण आज त्यालाच पिडतो  निसर्गही करतोय रडीचा डाव  वरुणराजा करतोय अचानकच घाव  आपणही करतो फक्त भाजीअठी मोलभाव  मॉलमध्ये साधी किंमत हि विचारात नाही राव  शेतकऱ्याला नसते आत्महत्येची हौस  त्यालाच कळते काय होत जर पडलाच नाही पाऊस  त्यालाही वाटत त्याच्या मुलांनी शिकून कराव काही  पण कर्जामुळे तो साधी फीही भरू शकत नाही  नशिबाने मांडलाय त्याच्या आयुष्याचा खेळ   म्हणून आता आलीये त्याच्यावर संपाची वेळ आपल काय जात म्हणून आपण फक्तच मजा  शेतकरी म्हणजे खरच का हो बळीराजा  शेतकरी म्हणजे खरच का हो बळीराजा ..................... ----- कवी ----- अभिजित निंबाळकर